2018 Αστυπάλαια , 3 χρόνια πριν , μια μάνα μετά ..

Τελευταία διακοπών,

 Διακοπες, που ποτέ δεν κατανόησα, κ τι διακόπτουν εδώ που τα λέμε, σιγά...

 350 περίπου μέρες πηδιεσαι ή σε γαμούν ανάποδα -αναλογα αν είναι τοπ ή μποτομ η φάση σου γενικότερα, δλδ στη ζωή όχι στον σεξουαλικό προσανατολισμό παιδιά

- για να πας τσουρουτικα 2 βδομάδες κάπου... εξωτικά κυρίως, στην άνω Ματσαβουδου,  στο μαγευτικό Κατάκωλο  πχ (χάρμα το Κατάκωλο αλλά δίνω έμφαση λόγω ονόματος) στην Αστυπάλαια εν προκειμένω

Μαγευτικό νησί, υπέροχο, κ ευγενεστατοι κάτοικοι (πως είναι πχ οι Ναξιωτες; Καμία σχέση!)

 Κ ωραίες θάλασσες, ωραία νησιά και παραλίες τριγύρω, ωραία πλάσματα να συναντήσεις κ να κάνεις φίλους κ για μετά- μετα -στη μισητή πόλη που εγώ τουλάχιστον αγαπώ βαθειά κ προβληματικά,οπως δλδ οφειλει να είναι η επίγεια αγάπη.

Κ μανάδες, Ελληνίδες μαμάδες Ιταλίδες μανάδες, γιαγιά που κυνηγάει το Νικολάκη εδώ στη παραλία με παντόφλα κι αυτός γελαστός κ γενναίος όσο γενναίος είσαι στη γιαγιά σου στην ηλικία των 3-4ων που   τη περιγελας κ τρέχεις με το βρακί σε όλη τη παραλία χαμογελώντας συνωμοτικά με τους υπόλοιπους λουόμενους, 

ραστωνη κ μανάδες, ζέστη κ μαναδες, μανάδες και κόρες και οι υπόλοιποι λειψοι, λειψοι γιατί δεν κατανοούν καν το αγκάθι.

Είναι κ η θάλασσα που σε υποβάλει,

 σε υποβάλει να μη σκέφτεσαι παρά μόνο για το τι θα φας μετά και το που, 

να αφεθείς στο χλατσα χλατσα το κυματακι, να μην ακούς κάτι άλλο-γιατι ξέρετε ανηκομεν ακόμα σε αυτούς που σιχαίνονται το γουφερ του μπιτσομπαρου κ ακόμα θέλουμε να ακούμε το ρημαδοκυματακι αφού τα καταφέραμε στο 11ωρο ταξίδι, το δικαιούμαστε ρε γαμω! 

Κ ξαναγυρνω στη δόλια μάνα, που είναι πάντα εδώ, όπου κ να πάς, σου χει φυτέψει-τα χεις μεταφυτεψει κ φροντίσει κι εσύ   (αθελα της πολλά ρε), 

ντροπες, πατριαρχία, δύναμη, -να χεις δικά σου να μην έχεις ανάγκη κανέναν κερατα, αδυναμία-φροντισε με μόνη δε μπορώ, θάλασσα μάνα  0-1 

Γιατί υπάρχει κ το τηλέφωνο μαναρες μου, κ εκεί που το χεις γειωσει το αγκάθι κ λες θα το σεταρω με Ψ και ρακές κ χαλαροτητες και φίλους και ζωάκια ολουθε,  αυτό έρχεται σα τη μύγα στο αποφαγι- κ σε δαγκώνει, 

στην αρχή σε δοκιμάζει, μετά στη φορμαρει κανονικά- να ξέρεις πως σε δάγκωσε δλδ μην είσαι κουτό η μύγα ξέρει που έχει ζουμί

Άνοια, τι κάνεις που είσαι ποτε θα έρθεις, ξανά απαντήσεις ξανά πίκρα χαμόγελα στο τώρα το είπαμε ρε μαμά,

Αχ κ στο άσχετο που είσαι καλό παιδί- τι άλλο παιδί θα ειχα, θα το στραγγαλιζα αν δεν ήταν καλό αχ...αχ  Την ώρα που το ακούς καταλαβαινεις το ρεύμα που σ έχει χτυπήσει αλλά δεν έχεις γνώση του καψίματος αγάπη, δύσκολη η αγάπη, δύσκολη η ενσυναίσθηση, δύσκολη η συγχώρεση

 Ωραίο το νησί, δύσκολο ποστ, τα γράφω να τα διαβάζω εγώ κ να ημερευω, ψυχοθεραπεία στο φουμπου #not 

Συνεχίζω να κοιτώ τη θάλασσα, τα άδειασα σε εσάς, μεγαλώνοντας τα αγκάθια τα τορναρεις λίγο, έτσι λίγο να μη κόβουν πολύ -τους άλλους